ROZWÓJ ARCHITEKTURY W OKRESIE CZOU

Na kolejny okres starożytnych dziejów Chin, zwany okresem Czou (XII—III w. p.n.e.), przypada uformowanie się despotycznej monarchii o ustroju niewolniczym, w której na czele dominującej arystokracji obszamiczej stał cesarz. Wspaniale rozwinęły się w tym czasie architektura, rzemiosło, handel oraz nauka, kultura, piśmiennictwo i filozofia. Okres ten dzieli się jeszcze na kilka podokresów, faz, z których najważniejsze — to fazy Cesarstwa Zachodniego (od ok. 1027 do ok. 770 r.) i Cesarstwa Wschodniego (od ok. 770 do ok. 221 r.) z podziałem na mniejsze etapy (Czun- ku od 722 do 481 r. i Czango  od 481 do 221 r.). Stolic Cesarstwa Zachodniego  Haocin koło dzisiejszego miasta Si-an (w prowincji Szensi) i Fyncin, a także wielu innych miast broniły mury warowne, których podstawowym materiałem była glina. Często był to po prostu solidny wał ziemny, otoczony jeszcze rowem wypełnionym wodą. Dodatkowe umocnienia sta­nowiły ufortyfikowane bramy i wieże strażnicze.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu 🙂 Jestem szalona dekoratorką wnętrz, architektura wnętrz to moja pasja, bloga prowadzę, aby podzielić się z Wami moimi pomysłami. Zapraszam do aktywnego komentowania i śledzenia bloga na bieżąco!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)